PONS sözlüğünde
I. fun·ken [ˈfʊŋkn̩] FIIL geçişli fiil
II. fun·ken [ˈfʊŋkn̩] FIIL geçişsiz fiil
3. funken konuşma diline özgü (richtig funktionieren):
III. fun·ken [ˈfʊŋkn̩] FIIL geçişsiz fiil kişissiz eylem konuşma diline özgü
Fun·ken <-s, -> [ˈfʊŋkn̩] ISIM eril
Funken → Funke
Ayrıca bakın
Fun·ke <-ns, -n> [ˈfʊŋkə] ISIM eril
1. Funke (glimmendes Teilchen):
2. Funke (geringes Maß):
| ich | funke |
|---|---|
| du | funkst |
| er/sie/es | funkt |
| wir | funken |
| ihr | funkt |
| sie | funken |
| ich | funkte |
|---|---|
| du | funktest |
| er/sie/es | funkte |
| wir | funkten |
| ihr | funktet |
| sie | funkten |
| ich | habe | gefunkt |
|---|---|---|
| du | hast | gefunkt |
| er/sie/es | hat | gefunkt |
| wir | haben | gefunkt |
| ihr | habt | gefunkt |
| sie | haben | gefunkt |
| ich | hatte | gefunkt |
|---|---|---|
| du | hattest | gefunkt |
| er/sie/es | hatte | gefunkt |
| wir | hatten | gefunkt |
| ihr | hattet | gefunkt |
| sie | hatten | gefunkt |