PONS sözlüğünde
I. high [haɪ] SıFAT
1. high (altitude):
2. high (above average):
- high
-
3. high (of large numerical value):
4. high (important):
5. high (noble):
- to have high principles
-
7. high (intense):
9. high YEMEK (rich):
10. high (intoxicated, euphoric):
11. high (shrill):
13. high yüklemli (gone off):
ifade tarzları:
II. high [haɪ] ZARF
1. high (position):
2. high (amount):
3. high (intensity):
III. high [haɪ] ISIM
1. high (high point):
2. high METEORLJ:
- high
-
4. high (heaven):
high ISIM MALI PIYASALAR
- high
- Höchststand eril
- high
- High cinssiz
ˈhigh-car·bon SıFAT niteleyen KIMYA
- high-carbon
-
high com·ˈmand ISIM
-
- Oberkommando cinssiz
high com·ˈmis·sion ISIM POLITIKA
- high commission
-
High Com·ˈmis·sion ISIM POLITIKA
- High Commission
- Hochkommission dişil
high com·ˈmis·sioner ISIM POLITIKA
- high commissioner
-